Op vele fronten en via talloze kanalen is het boek reeds bejubeld. Mijns inziens kan dit niet vaak genoeg gebeuren. Daarom wil ik graag het boek ‘Dorsvloer vol confetti’ van Franca Treur ook in deze rubriek noemen en aanraden.

Het boek heb ik na lang aarzelen gelezen en ik ben daarmee onder de indruk geraakt van de lichte toets waarmee Franca Treur trefzeker de loodzware ernst van de mannenbroeders en hun sombere geloof beschrijft. En dat in een boek met een prachtige titel die knispert van vrolijkheid. De roman speelt zich af op een boerderij waar de tijd stilstaat. Naar de radio wordt,afgezien van het weerbericht, niet geluisterd, tv ontbreekt, als er gelezen wordt is het voornamelijk stichtelijke lectuur. Alleen de elfjarige hoofdpersoon Katelijne leest dat het een lust is. Dagelijks ondergaat ze de pesterijtjes van haar broers en toch vormen de kinderen binnen het gezin een eenheid die samenspant om de leefregels van de ouders en de kerk iets soepeler te maken.

Het is raden hoe autobiografisch de roman is. Franca Treur, geboren in 1979, groeide zelf op als boerendochter in Walcheren. Dat zal verklaren waarom Treur zo waanzinnig gedetailleerd kan schrijven. Juist door alle kleinigheidjes, de titels van de familietijdschriften die vader en moeder lezen, overtuigt Treurs portret helemaal.

Lees deze tedere roman!

Yvonne van Schaik
directeur